Trek de hulpverlening ‘pleegzorg’ niet uit zijn verband!
Nu pleegzorg in een negatief daglicht komt, wil ik erop duiden dat deze vorm van hulpverlening steeds één van de best oplossingen is. Het is nooit optimaal om kinderen uit hun natuurlijk milieu te halen. Pleegzorg is niet simpel integendeel. Een ganse opdracht!
Er zijn op heden veel pleegouders die ‘moeten’ afhaken of waar een pleegplaatsing abrupt wordt stopgezet. Dit om een verscheidenheid van redenen. De vraag is hier ‘hoe komt het dat er problemen zijn’? Deze vraag stelt pedagoog en psycholoog Johan Vanderfaeillie. Ik stel me in vraag of kinderen wel een pleegplaatsing aankunnen. Soms is het koffiedik kijken maar van een grote groep kinderen kan men op voorhand reeds bepalen of het al dan niet een haalbaar is. Er worden veel kinderen geplaatst vanuit een instelling… worden pleegkinderen verplaatst naar ander pleeggezin…of gaan kinderen terug naar een instelling. Kinderen mag men bvb niet zomaar van een instelling in een pleeggezin plaatsen. Ook ouders spelen een grote rol in het pleegzorggebeuren. Niet alle ouder zijn vatbaar voor een pleegzorgverhaal. Dergelijke onzekerheden vergroten de kwetsbaarheid van pleegzorg. Men gaat hier te lichtzinnig mee om. Tenslotte zijn pleegkinderen hier steeds de dupe van.
‘Bij één valse noot is de harmonie in gevaar! Dat is de broosheid van pleegzorg’
De lompheid van de gerechtelijke molen is één van de grootste boosdoeners:
Hierbij is de gerechtelijke malaise de grootste boosdoener. Veel jeugdrechters hebben te veel werk waar de dossierkennis onder lijdt en tevens de hulpverlening in zijn totaliteit. Losweg van de relatie ouders / pleegouders die verschillend is door de jaren heen kan een steen geworpen worden naar de politie. Deftiger onderzoek bij klachten kan veel leed en onheil voorkomen. Buren, school ,jeugdbeweging zijn de beste vormen van dagelijkse sociale controle. Haat-liefde verhoudingen / burenruzies kan een wijkagent perfect inschatten. Niettegenstaande moet ieder proces-verbaal ernstig genomen worden. Men moet meer aandacht schenken aan dergelijke proces-verbalen en het is aan de jeugdrechter en zijn team om de nodige stappen te ondernemen. Jammerlijk genoeg is de gerechtelijke molen te lang voor het een jeugdrechter bereikt. Tussenstappen seponeren te vlug en te vaak dergelijke klachten / meldingen en dergelijke. Dit geldt zowel voor de pleegouders als voor de buren en ja ook voor het kind. Indien men de kinderen hoort (wat nu is aanbevolen) komen dergelijke feiten vroeger aan het licht en kan men tijdig ingrijpen.
‘vroeger kwam de jeugdrechter plots onaangekondigd op bezoek met zijn fiets…- ik kom eens kijken hoe het hier gaat -. Na een huiselijke babbel zei hij ‘die jongen zit hier goed’ en tevreden zette hij zijn tocht verder’
Tja, nostalgie doch efficiënt!
Pleegouders hebben geen rechten:
Pleegouders moeten in feite niet gehoord worden. Bij een jeugdrechtbankplaatsing worden pleegouders maar 1 x per jaar opgeroepen door de jeugdrechter. Bekijk dit als het groot onderhoud. Consulenten hebben ook veel invloed…soms te veel…maar spelen een belangrijke rol in gans het pleegzorggebeuren. Pleegouders ijveren al jaren voor een statuut voor pleegouders. Een statuut met een duidelijke omkadering waar pleegouders onder andere inspraak verkrijgen en de belangen van het pleegkind kunnen behartigen enz.. Niets is erger dan machteloos te staan in een pleegplaatsing. Het voor je ogen zien vertroebelen , fout gaan. De gevolgen zijn gekend. Abrupte stopzettingen… Met het pleegkind als lijdend voorwerp.
Iedereen is goed:
‘…pleegzorgdiensten verwijzen naar consulenten…consulenten naar de jeugdrechters…jeugdrechters naar de natuurlijke ouders en deze wijzen richting pleegouders… Het is altijd de andere! Maar wat met het pleegkind?’
Pleegzorgdiensten:
De 24 pleegzorgdiensten die ‘zogezegd’ elk op hun eiland werken staan ook veelal machteloos tegenover de gerechtelijke molen. Veel advies, vragen worden zomaar van tafel geveegd.Vragen om hulp om als dienst zelf ondersteuning te krijgen blijven veelal onbeantwoord. Wat moet een dienst dan zeggen tegen de pleegouders…het is zo…we kunnen er zelf niets aan doen… we zijn er mee bezig en hopen dat… Helaas komt dit de ondersteuning niet ten goede. Indien pleegdiensten weet hebben van toestanden waar een pleegkind zijn opvoeding in het gedrang komt dan wordt dit steeds rechtstreeks bij de consulent en of jeugdrechter gemeld. Op heden is er een grote reorganisatie bezig bij pleegzorg. Zo komt er onder andere een centraal aanmeldingspunt voor de kandidaat-pleegouders.
Misbruik, verwaarlozing nooit goed te praten:
Dergelijke voorvallen, zoals in Duffel, vallen enorm te betreuren en zijn uiteraard niet goed te praten. Nultolerantie is hier van toepassing. Excuses van ‘lastige kinderen’, ‘onmogelijk handelbaar’ enz..zijn hier uit den boze. Pleegouders kunnen zelf ten alle tijde een pleegplaatsing stopzetten. Al bij al is het pleegkind hier de dupe.Ik kan er alleen maar op duiden dat dit een opheldering is uit het verleden.
‘Heden is de controle zo groot en degelijk dat dit feitelijk niet meer denkbaar is. Het is eerder te zoeken bij de mankementen van vroeger. Tja…moeten we vingerwijzen naar het verleden?’
Helaas brengt gans dit voorval Pleegzorg in een negatief daglicht zoals kinderopvang onlangs ook door de negatieve molen werd gedraaid.
Carlo Herpoel 47 jaar, zelf pleegkind en met goede ervaringen opgegroeid in een pleeggezin. Was zelf 5 jaar pleegouder van jongentje (2,5 – 7,5) maar liep abrupt ten einde.
Zie onder andere:
- http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=G9F10P0LG&word=carlo+herpoel
- http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GRPHC2ER
- http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GV3KIDNV
Stichtte samen met andere pleegouders de vzw Pleegouders Vlaanderen.
Zie onder andere:
- http://www.pleegoudersvlaanderen.be/
- http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=AL1SJ2E8&word=carlo+herpoel
Mijn drijfsfeer is: maak van je eigen negatieve pleegzorg frustraties een positief verhaal!
Auteur: Carlo Herpoel
Er is wel altijd iets dat in het negatief daglicht komt. Daarvoor moet ik dit artikel niet eens lezen. Het is jammer dat bijvoorbeeld elke fout van een ziekenhuis opgeblazen wordt maar elke uitvinding wordt bijna genegeerd…
Het is erg dat de media zoveel macht heeft in ons land maar wat kunnen we er aan doen? Naar de media stappen?
Wij zijn serieus verkeerd bezig maar ja, gelukkig zijn er mensen zoals jij die nu eens de andere kant van pleegzorg laten zien! En dat vindt ik prima. Elke sector verdient zijn moment of shine en dat is nodig om al die (overdreven soms) negatieve publiciteit te laten verdwijnen.