Ai ai ai, het is ’t een en ‘t ander!!! Een stinkende berg laten ze achter, meneer. Denk maar aan het zweet van de coureurs, de urine van de toeschouwers, de sigarettenpeuken, de kauwgommen die de aan het wegdek blijven kleven. Gesmoet me van alles en nog wa: zunnecrème, uiervet, alsjepan en ol zuks. En vergeet de etensresten, de blikken en de pampers niet. De vuilbakjes die er staan zitten al overvol.
Ja meneer, ja madam, ze zijn gepasseerd. Mien oren meneer: stopt ne kjir me al da claxonneren! Wadde? Ah, den gele trui!!! Awel, ge moogt hem hebben die vent. Hij was zo geconcentreerd dat hij spoog in ’t aangezicht van mien zeune. Jet nooit gezien. Miene zeune ook niet. Quelle manieren zin da nu.
En webben nen souvenir van de ballekestrui. Hij smeet zijn drinkpulle weg en mijn vrouwe… Jaot goe geraden: een ferme bulle. Hoe zou dat komen? Neen, niet mien foute, grapjas. Van die pulle!
Maar we hebben oes niet laten doen. Als West-Vlaming zijnde ik zin wiel gepakt. Resultaat een valpartij van jewelste. Tja ik wou ook een souvenirtje hebben…en wielen genoeg op die volgwagens. Maor meneer: Ol dat gevloek en gekreun in zeker tien talen. Niet te doen. Van ‘t verschot heb ik dat wiel dan maar losgelaten. Iedereen was kwoad ip ik. En die volgwagens toeterden naar mij. Man man man: niet te doene. Ambras toet en met.
Op het laatste waren de coureurs sympathieker. Ze stopten, gaven ulder velo an ikke en gingen er bij zitten. Nu we ‘in der lange mee geklapt en ze courage gegeven. Achteraf bleek dan ze niet meer ip tid binnen woaren.
Waarom draaien ze die volgwagens bij de afdaling niet ondersteboven meneer? D’er gaan al zoveel coureurs over kop. Trouwens d’er staan minstens 6 fietsen op, als dat niet ecologisch is.
Weet je wanneer wieder in oes caravanne waren? ‘t Was al een gat in de nacht. Nu, den dag d’ erachter wist ik wiene der gewonnen had.
Tja, meneer, nen dag noar de koerse gan kiken, ’t is nie mienen dada. Maar ‘t was de kleinen die da per se wilde zien. Wa moei doarip ga zegg’n: ’t Is congé!
Auteur: Carlo Herpoel
