Een nucleair verhaal in Kortrijk

Wat een kunstenaar toch lijden kan!

Als beeldend kunstenaar ben ik volop bezig met een nieuwe collectie.  Ik wil als recyclage- en assemblagekunst enkele afgedankte medische toestellen in de ontwerpen verwerken. Zo is een oude tandartsunit, maar ook een deel van röntgentoestel uit de jaren stilletjes… Zowaar uit 1910-1920.

Dat röntgentoestel is een zwaar geval. Vol goede moed brak ik het open om de zware onderdelen te verwijderen zoals kabels en andere delen die ik niet nodig heb. Maar tot mijn verrassing spuit er plots een vloeistof uit het toestel. God mag weten waar die vandaan kwam. Ik kon maar gissen.

Vlug waste ik mijn armen, die vol hingen met de smurrie. Met wat detergent was dat snel opgelost. Maar de twijfel sloeg toe. Wat voor vloeistof zou dat geweest zijn. Is dat gevaarlijk, is dat giftig?  Gauw op internet gezocht en raad gevraagd bij een groene collega, een expert op vlak van gevaarlijk afval. Alles werd opeens niet meer zo eenvoudig. Een röntgentoestel, dat werkt met radioactiviteit, ook inde  jaren 20. Zou er een stalingsbron in zitten? Die olie, was doe ooit vervangen geweest in de jaren zestig of zeventig? Dan is de kans groot dat er PCB’s in zitten. En zo een oud medisch toestel, bevat dat kwikhoudende schakelaars? Met andere woorden, mijn kunstwerk in spé zou wel eens een stevige brok gevaarlijk afval kunnen zijn.  Ik, groene jongen.

De eerste zorg is die mogelijke radioactiviteit. Mijn groene collega rade me aan NIRAS of FANC te contacteren en raad te vragen.

Daar wordt de kat de bel aangebonden. Een stevige bel kan ik wel zeggen. Mijn vraag werd opgetoverd in een procedure. De dienst Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) wou dat er contact opgenomen word met de Brandweer van Kortrijk. Ik legde hen het verhaal uit, en men zou eens langskomen… Wat ik niet verwachtte was de invasie die erop volgde.

Ze kwamen in vliegende vaart aangereden met loeiende sirenes. Twee volwassen brandweerwagens en een bestelwagen, bemand door acht brandweerlieden. Ik hoorde ze van ver aankomen  vanuit het centrum van Bissegem. Gewapend met 2 geigertellers gingen ze mijn toestel te lijf. Na enkele metingen werd het alarm afgeblazen. Geen nucleaire ramp…geen straling. En ook de olie is hoogwaardige olie, maar ongevaarlijk.

Daarna kwam ook de politie nog enkele vaststellingen doen.

Maandag kreeg ik een telefoon van jet FANC om te bespreken wat de procedure is voor verder afhandeling. Het toestel is reeds stevig ontmanteld om te verwerken in mijn kunstwerk. Nu heb ik twee mogelijkheden : Ik laat het toestel ophalen en verwijderen, of ik maak er verder gebruik van na ontmanteling door gespecialiseerde instanties. Maar het is al ontmanteld. De overschotdelen gaan naar het containerpark, waar men zich verder gaat ontfermen over de gevaarlijke delen en de niet gevaarlijke delen. Met het rondsturen van de nodige gegevens en foto’s is alles opgelost geraakt.

Het FANC gaat wel verder uitpluizen vanwaar zo een toestel wel kan komen. Er hangen immers nog voldoende labels aan op dat uit te zoeken. Normaal mag dit niet zomaar op rommelmarkten of bij privé-eigenaars terechtkomen. Met een beetje geluk weet ik weldra wie de oorspronkelijke vader is van dit toestel. De vriendelijke dame van het FANC zal alles oplossen, en zo kan ik rustig verder werken aan dat kunstwerk.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s