Zomercarnaval in Haïti. Is feesten belangrijker dan onderwijs en huisvesting in het arme Haïti?

We praten over wederopbouw, over waar zijn de giften, de gelden, over cholera, noden enz. Maar ligt de president daarvan wakker? Kijkt de regering naar de verkeerde kant? Tja…

Voor de 2 de maal organiseerd men een  volksfeest.  Een volksfeest waarbij alles moet wijken. Dit is het toppunt van populisme. Heeft de bevolking daar behoefte naar…neen heeft men er nood aan …neen! Niettemin is feesten graag meegenomen want dit is 3 dagen minder zorgen. Doch blijft men bij de ontnuchtering met een kater zitten.

Met welke centen is dit ‘zogezegd opgedrongen volksfeest in de hoofdstad‘ betaald? In het met gelden die bestemd waren voor de wederopbouw?

In elk geval zijn er nog zoveel mensen die na de aardbeving nog steeds geen deftige huisvesting hebben, in Haïtiaanse normen een dak boven het hoofd.

Man man man wat zijn prioriteiten bij

Carnaval des Fleurs.

Na de traditionele carnavalfestivitieten in februari acht men het nodig om er nog enen te houden. ‘carnaval des Fleur’ heet het nieuwe volksfeest. De nieuwe President Martelé en zijn regering hebben efjes 10 miljoen euro’s vrijgemaakt om dit te realiseren.

Zo’n gigantisch bedrag voor drie dagen dolle pret waarbij niemand beter van wordt. Dit is lachen met de hulpverleners, spotten met organisaties die er reeds jarenlang bezig zijn met ontwikkelingswerk.

Is dit nu een andere vorm van corruptie.. het geld besteden voor eigen doeleinden…’populisme’ waarbij het volk wordt gebruikt als dekmantel.

Schooljaar terug eens uitgesteld.

De start van het nieuwe schooljaar wordt weer eens uitgesteld. Het is nu, oktober en dit idem dito als vorig jaar. Wat zegt een spreekwoord…een ezel stoot… Reden ditmaal is dat er geen geld voorhanden om de klassen in september te laten beginnen. Vorig jaar was de reden ‘daar er geen regering is’. Wat wordt het volgend jaar?

Hilarisch maar eerder schandalig is dat men dit beslist na het dure carnavalsweekend.

Een Belgische ‘vrijgevochten’ Pater ,Jan Hoet ,waar ik regelmatig contact mee heb, ontfermt zich al  10 tallen jaren in Haïti over de jeugd. 47 Jaar een stille harde werker. Hij heeft er een stichting  ‘Mamosa-Cunina’  opgericht die vorige maand officieel erkend is.

Hier bemerk ik het verschil tussen Een Jan Hoet en De Jan Hoet. Chapeau Jan!

(met dan aan pater Jan Hoet)

Advertenties

Haïti heeft eindelijk een nieuwe regering!

Na heel wat gesjoemel en het uitdelen van heel wat smeergeld is het politieke theater opgevoerd door schaamteloze politiekers afgerond met het aanvaarden van de nieuwe eerste minister. Laurent Salvador Lamothe en zijn regering werd officieel aangesteld op 14 mei ll.

Niettegenstaande het lang aanslepen bij de vorming van de Haïtiaanse regering  kwam het Belgisch record nooit in gevaar. Oef of…

President Martelly rijdt met tube-less banden. Hij heeft geen “chambres (à air)” nodig:

(Chambre is binnenband en verwijst tevens naar de kamers van volksvertegenwoordigers en senatoren.)

President Martelly is blijkbaar een beetje sterker uit deze politieke klucht-crisis gekomen. Quelle klucht !!! De kamerleden verloren er wel heel wat krediet en lieten zich kennen als een bende profiteurs. Schandalig – begrijpelijk – normaal… Dit is aan de lezer zelf te bepalen.

Heropbouw krijgt gezicht:

Het valt wel op dat er nu heel wat serieuze bouwprojecten aan de gang zijn. Verschillende kleinere tentenkampen werden geruimd. Ook het grote stadsplein (Champ de Mars) in het centrum van Port-au-prince, wordt stillaan terug leeggemaakt. Hopelijk bezit ieder nog een bescherming boven het hoofd.

Hemelsluizen:

De rain-drups maanden zijn aangebroken…de hemelsluizen openen zich en wenen. Het startschot van waterellende is gegeven. De aller gekende ellende. Talrijke kaduke tenten zullen terug sneuvelen. Her en der steekt de choleraplaag terug de kop op. Tja, dit is het normale leven van een Haitiaan.

Maar ze klagen niet, ze zagen niet…neen ze  geloven in…dat…  en dit zonder enige timing, geen deadline! Gewoon doorgaan … men ziet wel wat de toekomst brengt.

Auteur Carlo Herpoel

(met dan aan pater Jan Hoet)

Haïti …Het wordt er niet beter op !

Tja, wat dacht je? Een nieuwe president, een nieuwe start! Neen, helaas niet… integendeel men gaat er terug op achteruit.

Diverse senatoren en volksvertegenwoordigers doen er alles voor om het president Martelly moeilijk te maken. Hij wordt beschuldigd van een dubbele nationaliteit te bezitten. Een Haitiaanse en een Amerikaanse. De eerste minister Gary Conille bezit ook een dubbele nationaliteit en werd gedwongen om ontslag te nemen. De Haitiaanse  grondwet laat het bezit van een dubbele nationaliteit niet toe voor ander andere hogere regeringsfunctionarissen. Doch de waarheid schuilt in een andere hoek. De reden is eerder te zoeken daar Gary een audit had geëist over de grote geldsommen die zijn besteed, onder de regering van voormalig eerste minister Bellerive. Deze gelden waren voor de heropbouw van Haïti, na de aardbeving van 12 januari 2010.

President Martelly stelde nu Laurent Lamothe voor als kandidaat ter  vervanging van Gary Conille. Laurent Lamothe is nu minister van buitenlandse zaken. De bekrachtiging van zijn nieuwe functie blijft maar aanslepen. Er is geen goodwill te bespeuren in de kamers.

Kortom er is terug een nieuwe politieke crisis die de ellendige bal terug aan het rollen brengt: de onveiligheid neemt terug toe, het land wordt weer eens sociaal en economisch lamgelegd.

En alsof de politieke ellende het enige is dan hebben jullie het fout. De helse regenbuien overheersen de tentenkampen met alle gevolgen voor de bewoners.. tenten verzuipen in de modder… kortom schijnend.

De ontevredenheid stijgt bij de bevolking. Men heeft niet veel meer nodig om de sociale onrust  te laten toenemen. De lont brand… tot…

Auteur: carlo Herpoel

(Met dank aan een plaatselijke collega voor de informatie)

Haïti: Vliegtickets gestolen door hostess in Port Au Prince!

The fucking story of flying back!

In de luchthaven van Port Au Prince zat ik in de transitzone. Daar kon ik nog een fles Rum kopen.

Om deze in Frankrijk te krijgen gaat hij mee met de bagage. Ik gaf mijn bestelbon af en moest tevens mijn reisdocumenten afgeven aan een hostess.

Deze hostess zei dat ik de flessen mocht halen teneinde het etiket op te kleven voor transport. Ik kwam terug met de flessen…een minuut later… en mijn vliegtuigbiljet met bijhorende reisdocumenten waren verdwenen. Ik vraag aan de hostess, die ze in haar handen had, waar ze zijn maar ze weet van niets. De dame beweerde dat ik ze niet had afgegeven. Er kwam een andere hostess bij en deze beweerde tevens dat, bij navraag in het onverstaanbaar kreools, haar collega ze niet had gekregen. Toen begon het spelletje van nietes / welles. Men begon met inschepen en ik nog steeds vliegbiljetloos. Tja, daar stond ik te blinken zonder documenten. Ik zag een veiligheidsagent met fluorjasje en riep hem. Ik deed hem het relaas in twee talen want ik wilde zeker zijn dat deze heer de situatie begreep. Oef, de fluorgroene veiligheidsagent nam de zaak ernstig. Eerst zochten we samen in alle lades en kasten van de balie maar zonder resultaat. Toen vroeg mister fluorgreen mijn pas en ging de zaak verder uitspitten.

Hij zei dat het vliegtuig sowieso niet zou opstijgen teneinde klaarheid te hebben. Oef! Hij controleerde de inschrijving op de computer..zag de stempel op mijn pas en drukte een duplicaat af.

Plots roept de zogezegd onwetende hostess dat mijn biljet gevonden was bij de controlebalie van de inscheping. Ik naar daar. Toen ik deze documenten kreeg werd via de zender gevraagd van mij tegen te houden. De veiligheidagent mister fluorgreen kwam tevens met nieuwe reisdocumenten aangelopen.

Dan gingen de poppen aan het dansen (de hostess niet). De hostess werd uitgekafferd door die veiligheidsagent en moest direct de balie verlaten. De veiligheidsagent gaf me zijn duplicaat reisdocumenten en ging samen met ik het vliegtuig in. De boordcommandant van Air France werd ingelicht. Samen gingen we naar mijn plaats 6B en bemerkten dat daar een dame zat. Het was een gehandicapte dame ( blijkbaar niet goed te poot). Ze vroegen wie ze was en ze toonde mijn document. Vlug kwam er klaarheid in de zaak. Ze beschikte over 2 reisdocumenten…de hare en de mijne. Mieke Dekeyser, mijn reisgenote, zei dat ik Herpoel was en tevens bevestigde mister fluorgreen dit met mijn pas. De dame werd verplaatst naar de achterzijde van het vliegtuig. Ik had alles terug en met driekwart vertraging kon het vliegtuig opstijgen richting Guadeloupe.

Eens in Guaduloupe gingen Mieke en ik naar buiten een luchtje scheppen. Om terug in de transitzone te geraken moeten we terug door de douane. Deze keer hebben ze mijn rugzak omgekeerd op zoek naar iets wat ze niet wilden zeggen. De zoektocht duurde 15 minuten. Wat hebben ze gevonden? Niets noppes rien!

Zo kwam ik in de transitzone en wie kwam er daar opdagen? Ja, de gehandicapte dame in rolstoel begeleid door een steward. Plots kwam er een heer bij deze dame. Ik vond dit eerder raar en heb mij naast deze dame gaan plaatsen. Toen bemerkte ik dat de dame in de rolstoel 2 reisdocumenten had en die heer had er ook ene. Ik wou ergens gerechtigheid daar deze dame overal douanes en controles kon omzeilen door die rolstoelbegeleiding. Alles ging zomaar vlotjes..   Ik nam een paar foto’s van de luchthaven en ondertussen ook éen van dat koppel. Dan op naar de douane met de vraag van discreet de politie en bewaking van air France te roepen. Daar deed ik het ganse relaas uit de doeken en toonde de foto. Ze hebben de dame en de heer eerst vriendelijk om de uitleg gevraagd. Beiden ontkenden alles. Ondertussen hebben ze contact genomen met Port Au Prince. Die bevestigden mijn relaas. Het inschepen begon en ze lieten de dame en de heer eerst gaan. Dan hebben ze het inschepen stopgezet. Na een half uur kon iedereen verder inschepen. Ik wachtte tot de laatste om in te schepen en vroeg de dame van de bewaking hoe het was afgelopen. Ze gaven me gelijk en zei dat het nodige is gedaan. Beiden hebben nooit Parijs bereikt. Hoogwaarschijnlijk zijn ze opgepakt. In elk geval waren ze in Orly niet meer te bespeuren. Gerechtigheid geschied!

Het blijkt een dagdagelijkse handel te zijn. Corruptie troef. Later besefte ik dat de dame wel kon wandelen want ze wandelde op haar gemak naar de achterkant van het vliegtuig in Port Au Prince. En die hostess…tja, morgen een betere poging tot!

Ondertussen zijn we goed en wel thuisgekomen.

Dagboek van een vreemdeling in Haïti, Port Au Prince (deel 11): Hé, er ligt hier een dode op straat!

Zondagochtend omstreeks 06u30 reden we dwars doorheen Port Au Prince. Toe zagen we daar een man roerloos liggen tussen  2 tap-taps (taxi’s). Tja wat zou hier gebeurd zijn.

Toen we terugkeerden omstreeks  10uur lag die man daar nog steeds. De 2 tap-taps waren ondertussen ook verdwenen. Een blanke man nam foto’s.  De Haitianen wierpen een losse blik en gingen verder.

Omstreek 14u30 reden we door de stad naar het ziekenhuis van artsen zonder grenzen. Tot mijn grote verbazing zie ik dat het dode lichaam daar nog steeds ligt. Enkel vergezeld van vliegen. De auto’s moeten erom heen rijden om het lijk  te mijden. Een 100 meter verder staat de politie het verkeer te regelen.

Toen we terugkwamen om 17uur was het dode lichaam verwijderd van de straat. Gestolen?

Een journalist neemt foto’s. Wat doet hij met deze foto van de dooie ? Zijn  foto heeft een verhaal. Het beschrijft het feit, de gebeurtenis. De journalist kan met zijn artikel alle richtingen uit. Hierbij enkele voorbeelden:

‘ Man dood aangetroffen op straat…een afrekening’
Zondagochtend omstreeks 06u30 ligt het levensloze lichaam van een man. Het gaat hier om de zoveelste afrekening.  1km verderop zijn de krottenwijken gelegen en afrekeningen tussen bendes zijn er schering en inslag..

‘ Rellen in de hoofdstad Port Au Prince’ Reeds één dode’
Zondag ochtend ligt nog een lijk op straat. Dit na de zoveelste rellen  in de stad. Na de herdenking van  12 januari ter gelegenheid van de aardbeving een jaar geleden. Sedert de herdenking is het onrustig in de hoofdstad Port Au Prince.

‘ Man verongelukt tussen 2 taxi’s’
Zondagmorgen omstreeks 06u30 is een man verpletterd tussen 2 taxiwagens. Toen de man tussen de 2 tap-taps liep kwamen de wagens in beweging en raakte de man geklemd. De man was op slag dood.

‘Lijken blijven te lang liggen’
Lijken te lang laten liggen is een haard voor bacteriën. Men moet ze sneller wegnemen. Het is hier niet gebruikelijk dat men een lijk snel weghaalt. Lijken kunnen een dag blijven liggen alvorens ze worden verwijdert.

Bij navraag blijkt het om een dief te gaan die men op heterdaad betrapte en heeft doodgeslagen.

Zo wil ik er eventjes op duiden dat verslaggeving dubieus kan zijn.

Maar ja wat wil de lezer: feiten, sensatie of bloemlezingen.

Carlo Herpoel, Port Au Prince, Haïti.

Dagboek van een vreemdeling in Haïti, Port Au Prince (deel 10): Baby Doc opgepakt in Haïti

Men heeft de gewezen dictator Jean-Claude Duvalier hier te Port Au Prince opgepakt. De politie leidde de 59-jarige Duvalier, bijgenaamd Baby Doc, en zijn vrouw weg uit zijn hotel, waar hij eergisteren was aangekomen.

Volgens de gerechtelijke autoriteiten zal hij worden ondervraagd over het geld dat hij tijdens zijn regeerperiode zou hebben verduisterd. Jean-Claude Duvalier leidde Haïti van 1971 tot 1986 als “president voor het leven”. Na een volksopstand moest hij noodgedwongen het land verlaten. Sindsdien woonde Baby Doc in Frankrijk. Het is  onduidelijk waarom hij terug kwam. Duvalier wordt onder meer verdacht van verduistering van fondsen tijdens zijn regeerperiode. Hij zou zichzelf op grote schaal hebben verrijkt ten koste van een van de armste landen op het Amerikaanse continent.

Intussen zegt Zwitserland dat het kapitaal van Duvalier bij Zwitserse banken binnenkort vrijkomt voor de Haïtiaanse bevolking.

Begin volgende maand gaat een wet in die het mogelijk maakt om zwart geld van gewezen dictators naar het land van herkomst te sturen. De wet is op maat gemaakt van het geval Duvalier. Duvalier heeft meer dan 4 miljoen euro staan op Zwitserse rekeningen.

Bron:Belga di 18/01/2011 – 19:21