Zomercarnaval in Haïti. Is feesten belangrijker dan onderwijs en huisvesting in het arme Haïti?

We praten over wederopbouw, over waar zijn de giften, de gelden, over cholera, noden enz. Maar ligt de president daarvan wakker? Kijkt de regering naar de verkeerde kant? Tja…

Voor de 2 de maal organiseerd men een  volksfeest.  Een volksfeest waarbij alles moet wijken. Dit is het toppunt van populisme. Heeft de bevolking daar behoefte naar…neen heeft men er nood aan …neen! Niettemin is feesten graag meegenomen want dit is 3 dagen minder zorgen. Doch blijft men bij de ontnuchtering met een kater zitten.

Met welke centen is dit ‘zogezegd opgedrongen volksfeest in de hoofdstad‘ betaald? In het met gelden die bestemd waren voor de wederopbouw?

In elk geval zijn er nog zoveel mensen die na de aardbeving nog steeds geen deftige huisvesting hebben, in Haïtiaanse normen een dak boven het hoofd.

Man man man wat zijn prioriteiten bij

Carnaval des Fleurs.

Na de traditionele carnavalfestivitieten in februari acht men het nodig om er nog enen te houden. ‘carnaval des Fleur’ heet het nieuwe volksfeest. De nieuwe President Martelé en zijn regering hebben efjes 10 miljoen euro’s vrijgemaakt om dit te realiseren.

Zo’n gigantisch bedrag voor drie dagen dolle pret waarbij niemand beter van wordt. Dit is lachen met de hulpverleners, spotten met organisaties die er reeds jarenlang bezig zijn met ontwikkelingswerk.

Is dit nu een andere vorm van corruptie.. het geld besteden voor eigen doeleinden…’populisme’ waarbij het volk wordt gebruikt als dekmantel.

Schooljaar terug eens uitgesteld.

De start van het nieuwe schooljaar wordt weer eens uitgesteld. Het is nu, oktober en dit idem dito als vorig jaar. Wat zegt een spreekwoord…een ezel stoot… Reden ditmaal is dat er geen geld voorhanden om de klassen in september te laten beginnen. Vorig jaar was de reden ‘daar er geen regering is’. Wat wordt het volgend jaar?

Hilarisch maar eerder schandalig is dat men dit beslist na het dure carnavalsweekend.

Een Belgische ‘vrijgevochten’ Pater ,Jan Hoet ,waar ik regelmatig contact mee heb, ontfermt zich al  10 tallen jaren in Haïti over de jeugd. 47 Jaar een stille harde werker. Hij heeft er een stichting  ‘Mamosa-Cunina’  opgericht die vorige maand officieel erkend is.

Hier bemerk ik het verschil tussen Een Jan Hoet en De Jan Hoet. Chapeau Jan!

(met dan aan pater Jan Hoet)

Advertenties

Een nucleair verhaal in Kortrijk

Wat een kunstenaar toch lijden kan!

Als beeldend kunstenaar ben ik volop bezig met een nieuwe collectie.  Ik wil als recyclage- en assemblagekunst enkele afgedankte medische toestellen in de ontwerpen verwerken. Zo is een oude tandartsunit, maar ook een deel van röntgentoestel uit de jaren stilletjes… Zowaar uit 1910-1920.

Dat röntgentoestel is een zwaar geval. Vol goede moed brak ik het open om de zware onderdelen te verwijderen zoals kabels en andere delen die ik niet nodig heb. Maar tot mijn verrassing spuit er plots een vloeistof uit het toestel. God mag weten waar die vandaan kwam. Ik kon maar gissen.

Vlug waste ik mijn armen, die vol hingen met de smurrie. Met wat detergent was dat snel opgelost. Maar de twijfel sloeg toe. Wat voor vloeistof zou dat geweest zijn. Is dat gevaarlijk, is dat giftig?  Gauw op internet gezocht en raad gevraagd bij een groene collega, een expert op vlak van gevaarlijk afval. Alles werd opeens niet meer zo eenvoudig. Een röntgentoestel, dat werkt met radioactiviteit, ook inde  jaren 20. Zou er een stalingsbron in zitten? Die olie, was doe ooit vervangen geweest in de jaren zestig of zeventig? Dan is de kans groot dat er PCB’s in zitten. En zo een oud medisch toestel, bevat dat kwikhoudende schakelaars? Met andere woorden, mijn kunstwerk in spé zou wel eens een stevige brok gevaarlijk afval kunnen zijn.  Ik, groene jongen.

De eerste zorg is die mogelijke radioactiviteit. Mijn groene collega rade me aan NIRAS of FANC te contacteren en raad te vragen.

Daar wordt de kat de bel aangebonden. Een stevige bel kan ik wel zeggen. Mijn vraag werd opgetoverd in een procedure. De dienst Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) wou dat er contact opgenomen word met de Brandweer van Kortrijk. Ik legde hen het verhaal uit, en men zou eens langskomen… Wat ik niet verwachtte was de invasie die erop volgde.

Ze kwamen in vliegende vaart aangereden met loeiende sirenes. Twee volwassen brandweerwagens en een bestelwagen, bemand door acht brandweerlieden. Ik hoorde ze van ver aankomen  vanuit het centrum van Bissegem. Gewapend met 2 geigertellers gingen ze mijn toestel te lijf. Na enkele metingen werd het alarm afgeblazen. Geen nucleaire ramp…geen straling. En ook de olie is hoogwaardige olie, maar ongevaarlijk.

Daarna kwam ook de politie nog enkele vaststellingen doen.

Maandag kreeg ik een telefoon van jet FANC om te bespreken wat de procedure is voor verder afhandeling. Het toestel is reeds stevig ontmanteld om te verwerken in mijn kunstwerk. Nu heb ik twee mogelijkheden : Ik laat het toestel ophalen en verwijderen, of ik maak er verder gebruik van na ontmanteling door gespecialiseerde instanties. Maar het is al ontmanteld. De overschotdelen gaan naar het containerpark, waar men zich verder gaat ontfermen over de gevaarlijke delen en de niet gevaarlijke delen. Met het rondsturen van de nodige gegevens en foto’s is alles opgelost geraakt.

Het FANC gaat wel verder uitpluizen vanwaar zo een toestel wel kan komen. Er hangen immers nog voldoende labels aan op dat uit te zoeken. Normaal mag dit niet zomaar op rommelmarkten of bij privé-eigenaars terechtkomen. Met een beetje geluk weet ik weldra wie de oorspronkelijke vader is van dit toestel. De vriendelijke dame van het FANC zal alles oplossen, en zo kan ik rustig verder werken aan dat kunstwerk.

 

 

Haïti heeft eindelijk een nieuwe regering!

Na heel wat gesjoemel en het uitdelen van heel wat smeergeld is het politieke theater opgevoerd door schaamteloze politiekers afgerond met het aanvaarden van de nieuwe eerste minister. Laurent Salvador Lamothe en zijn regering werd officieel aangesteld op 14 mei ll.

Niettegenstaande het lang aanslepen bij de vorming van de Haïtiaanse regering  kwam het Belgisch record nooit in gevaar. Oef of…

President Martelly rijdt met tube-less banden. Hij heeft geen “chambres (à air)” nodig:

(Chambre is binnenband en verwijst tevens naar de kamers van volksvertegenwoordigers en senatoren.)

President Martelly is blijkbaar een beetje sterker uit deze politieke klucht-crisis gekomen. Quelle klucht !!! De kamerleden verloren er wel heel wat krediet en lieten zich kennen als een bende profiteurs. Schandalig – begrijpelijk – normaal… Dit is aan de lezer zelf te bepalen.

Heropbouw krijgt gezicht:

Het valt wel op dat er nu heel wat serieuze bouwprojecten aan de gang zijn. Verschillende kleinere tentenkampen werden geruimd. Ook het grote stadsplein (Champ de Mars) in het centrum van Port-au-prince, wordt stillaan terug leeggemaakt. Hopelijk bezit ieder nog een bescherming boven het hoofd.

Hemelsluizen:

De rain-drups maanden zijn aangebroken…de hemelsluizen openen zich en wenen. Het startschot van waterellende is gegeven. De aller gekende ellende. Talrijke kaduke tenten zullen terug sneuvelen. Her en der steekt de choleraplaag terug de kop op. Tja, dit is het normale leven van een Haitiaan.

Maar ze klagen niet, ze zagen niet…neen ze  geloven in…dat…  en dit zonder enige timing, geen deadline! Gewoon doorgaan … men ziet wel wat de toekomst brengt.

Auteur Carlo Herpoel

(met dan aan pater Jan Hoet)